„Cechą wyróżniającą angiogenezę nowotworową wśród innych stanów patologicznych, w których dochodzi do rozrostu naczyń krwionośnych, jest ciągłość tego procesu w nowotworach złośliwych. Powstające w otoczeniu i wnikające w obręb nowotworu naczynia, nie różnicują się na naczynia przed i zawłosowate. Ich liczba, przynajmniej przez pierwsze kilkanaście dni, stale się zwiększa, a w późniejszym okresie, kiedy dochodzi do obumierania centralnych części guza, wzrost naczyń krwionośnych stale utrzymuje się w obwodowej części przeszczepu.
Odmiennie przebiega to w przypadku gojenia się ran i waskularyzacji przeszczepów tkanek nienowotworowych, gdzie angiogeneza jest zjawiskiem przejściowym, trwającym od kilku do kilkunastu dni — w zależności od modelu doświadczalnego — po czym szybko dochodzi do różnicowania się morfologicznoczynnościowego nowo powstałych naczyń krwionośnych.
Jak z powyższego wynika, cała sieć naczyniowa nowotworu nie jest wytworem guza, ale pochodzi z otaczającej go tkanki. Dotyczy to także przeszczepów tkanki nowotworowej z wytworzoną siecią naczyniową. Sieć ta po przeszczepieniu obumiera, a przeszczep jest ponownie rewaskularyzowany od otoczenia. Zjawiska ta“(4)