wyznaczonym rejonie wyładowczym

„wyznaczonym rejonie wyładowczym. Zjawiskiem powszechnym było błąkanie się transportów i naruszanie związków taktycznych. Obok przeszkód stworzonych przez lotniotwo niemieckie i szybkość ruchów przeciwnika działały tu nie mniej silnie inne jeszcze przyczyny, zawinione przez nas samych.
Organizacja przewozu wojsk była pomyślana z punktu widzenia maksymalnego wykorzystania przelotowości linii transportowych, z pominięciem wymagań porządku organizacyjnego i celowości operacji. Stąd transporty koncentracyjne, zamiast obejmować zwarte zespoły taktyczne w ramach poszczególnych wielkich jednostek czy też nawet pododdziałów wojskowych, stanowiły pstrą i chaotyczną mieszaninę najrozmaitszych rodzajów wojsk, służb, formacji itd. Poza Szefostwem Komunikacji Naczelnego Dowództwa nikt nie był w stanie stwierdzić, co się kryje za numerami transportów lub ich kryptonimami. Nie wiedzieli tego nawet oficerowie regulujący, a komendanci transportów pozostawali w zupełnej nieświadomości, dokąd jadą. W razie zakłócenia biegu transportów wkroczyć skutecznie mogła tylko instancja władz najwyższych, a wszelkie próby rozplatania powstających korków przez niższe instancje transportowokolejowe lub przez dowództwa armii doprowadzały jedynie do jeszcze większych powikiań.“(1)